apnet.gr

Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Τρι12112018

Last updateΤρι, 08 Απρ 2014 10pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Home ΧΡΗΣΙΜΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: «Η Μαύρη Βίβλος του μνημονίου»

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: «Η Μαύρη Βίβλος του μνημονίου»

Τη «Μαύρη Βίβλο του Μνημονίου» κατέθεσε στα μέλη του Troika Report και στον αντίπαλό του για την προεδρία της Κομισιόν, νυν επίτροπο για τις Οικονομικές Υποθέσεις Όλι Ρεν, στο Στρασβούργο, ο υποψήφιος της ευρωπαϊκής Αριστεράς και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Αλέξης Τσίπρας. Πρόκειται για την πολυσέλιδη έκθεση που περιλαμβάνει τους λόγους και τα αποτελέσματα σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο της εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής της λιτότητας τα τελευταία τρία χρόνια, στην Ελλάδα.

«Καλό κουράγιο, κ. Ρεν»

Κατά τη συνάντησή του με το Ρεν, ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε «κόκκινες γραμμές» στα θέματα της άρσης των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και της φορολόγησης των ακινήτων, και όπως χαρακτηριστικά σημείωσε: «...αν τις υπερβούν, τότε του εξήγησα ότι η φράση που μας είπε πριν τρία χρόνια στο ελληνικό Κοινοβούλιο, το “καλό κουράγιο”, θα είναι μια φράση χρήσιμη και για τον ίδιο και για την Ε.Ε. στο σύνολό της».

Αναλυτικά, η δήλωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ:

«Είχα την ευκαιρία να καταθέσω σήμερα στον Επίτροπο των Οικονομικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τη Μαύρη Βίβλο του μνημονίου, δηλαδή τα τραγικά αποτελέσματα της εφαρμογής βάρβαρων μέτρων λιτότητας στην Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια σε κοινωνικό και οικονομικό πεδίο.

»Και του εξήγησα ότι εδώ που βρισκόμαστε χρειάζεται άμεση αλλαγή πολιτικής, χρειάζεται αναδιάρθρωση του χρέους με διαγραφή μεγάλου μέρους του, μορατόριουμ στην αποπληρωμή και ρήτρα ανάπτυξης. Χρειάζεται συντονισμένη πολιτική για την ανάπτυξη και την αύξηση των δεικτών του ΑΕΠ.

»Εξήγησα επίσης στον κ. Ρεν ότι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα η κοινωνία βάζει κόκκινες γραμμές, ανεξάρτητα από το τι θα κάνει ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του στο θέμα του φόρου των ακινήτων και στο θέμα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας.

»Αν υπάρξει οποιαδήποτε σκέψη για άρση της προστασίας στους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας, τότε αυτό θα οδηγήσει σε μια ανεπανάληπτη κοινωνική ένταση, δεν είναι αποδεκτό αυτό, αλλά θα οδηγήσει και στην υποτίμηση των αξιών της ακίνητης περιουσίας.

»Όμως, ταυτόχρονα, θα οδηγήσει στη χρεοκοπία των τραπεζών, στην ανάγκη τους για ανακεφαλαιοποίηση, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό στο ευρωπαϊκό πλαίσιο ένα άλλο νέο φαινόμενο σαν αυτό που είδαμε στην Κύπρο πριν από ένα χρόνο.

»Αυτές τις κόκκινες γραμμές, εξήγησα στον επίτροπο, τις βάζει η κοινωνία, όχι η κυβέρνηση Σαμαρά. »Κι αν τις υπερβούν, τότε του εξήγησα ότι η φράση που μας είπε πριν τρία χρόνια στο ελληνικό Κοινοβούλιο, το “καλό κουράγιο”, θα είναι μια φράση χρήσιμη και για τον ίδιο και για την Ε.Ε. στο σύνολό της.

»Τέλος, είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε σκέψεις εν όψει και των επικείμενων ευρωεκλογών για την αναγκαία εκδημοκρατικοποίηση της Ε.Ε.., στην προοπτική ενδεχομένως να έχουμε τη δυνατότητα μέχρι τις ευρωεκλογές σε οργανωμένες πολιτικές συζητήσεις, σε έναν οργανωμένο διάλογο, να καταθέσουμε τις προτάσεις μας για το πώς η Ευρώπη θα βγει απ΄ αυτή την πρωτοφανή κρίση στην οποία έχει οδηγηθεί χάρη στις εφαρμοζόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές».

Στη «Μαύρη Βίβλο» του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, μεταξύ άλλων, τονίζονται τα εξής:

- Οι εργαζόμενοι σήμερα στο δημόσιο στοχοποιούνται για τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας, ενώ συχνά αγνοείται στις αφηγήσεις των κυρίαρχων μέσων μαζικής ενημέρωσης ο καθοριστικός ρόλος της ρουσφετολογικής πολιτικής που ακολούθησαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και την υψηλή γραφειοκρατία. Επιπλέον αρκετοί εργαζόμενοι σήμερα οδηγούνται στο δρόμο με πραξικοπηματικό τρόπο τύπου ΕΡΤ ή με fast track διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις που περιλαμβάνουν προγράμματα διαθεσιμότητας και περικοπών των δημόσιων δαπανών. Η εφαρμογή οργανωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων στο δημόσιο είναι ασφαλώς αναγκαία, αλλά προέκυψε ακριβώς από το πώς μεταχειρίστηκαν το δημόσιο οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

- Η πιο βασική αιτία ή τουλάχιστον μια από τις πιο σημαντικές αιτίες για την ύπαρξη της κρίσης χρέους και του υψηλού δημόσιου ελλείμματος στην Ελλάδα είναι η αδυναμία του κράτους να μαζέψει έσοδα από φόρους, τα οποία με την σειρά τους οφείλουν να καλύψουν τρύπες στους προϋπολογισμούς, αλλά και να τονώσουν την οικονομική δραστηριότητα και την απασχόληση με κατάλληλες και υψηλής προστιθέμενης αξίας παραγωγικές και περιβαλλοντικά ευαίσθητες επενδύσεις.

- Οι κατηγορίες για τον τεμπέλη, σπάταλο και ανεύθυνο Έλληνα για να δικαιολογηθούν λάθη για τα οποία ευθύνονται ελληνικές και ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις δεν προκύπτουν από τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και τον ΟΟΣΑ. Μέχρι και το 2009 τα γερμανικά νοικοκυριά ήταν σαφώς περισσότερο χρεωμένα από τα ελληνικά.

- Το κριτήριο της άμεσης οικονομικής ανάγκης δηλαδή και όχι αυτό της σπατάλης φαίνεται δηλαδή να λειτουργεί ως καταλύτης για την αύξηση του χρέους των ελληνικών νοικοκυριών. Συμπέρασμα: Εξαιτίας της επέκτασης της τραπεζικής πίστης και λόγω της έκρηξης της οικοδομικής δραστηριότητας τα ελληνικά νοικοκυριά αύξησαν το χρέος τους, αλλά ακόμη και μετά την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας και συρρίκνωσης του οικογενειακού εισοδήματος και την ανεξέλεγκτη αύξηση φόρων και του ποσοστού ανεργίας, η Ελλάδα παραμένει σε καλύτερη θέση από πολλές χώρες ως προς το χρέος των νοικοκυριών.

- Η μεγάλη επιτυχία των μνημονίων ήταν η αύξηση του χρέους ως προς ποσοστό του ΑΕΠ από το επίπεδο του 119% το 2009 σε επίπεδα υψηλότερα του 160% το 2013. Οι μόνοι στόχοι που πέτυχαν τα πακέτα λιτότητας και διαρθρωτικής προσαρμογής ήταν αυτοί της μείωσης των μισθών και των συντάξεων.

Για παράδειγμα, στην Ελλάδα το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν υπολογιζόμενο σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (ΜΑΔ) μειώθηκε κατά 4 μονάδες σε σχέση με το 2009, εμφανίζοντας τη μεγαλύτερη πτώση στην Ευρώπη των 27 Το χρέος συνεχώς αυξάνεται, ενώ το ΑΕΠ μειώνεται (από 341,6$ δις. το 2008 σε περίπου 249,1$ δις. το 2012, δηλαδή μια δραματική μείωση της τάξεως του 37,1%).

Μέχρι το τέλος του 2013, η Ελλάδα θα έχει χάσει το 1/4 περίπου του ΑΕΠ της σε σχέση με το έτος 2007, με αποτέλεσμα η χώρα να βιώνει την η 3η μεγαλύτερη παγκοσμίως ύφεση των τελευταίων 100 χρόνων και την πρώτη σε διάρκεια, ξεπερνώντας ακόμη και τη μεγάλη ύφεση των ΗΠΑ.

- Με το PSI καταφέραμε να αυξήσουμε εκ νέου αντί να μειώσουμε το χρέος, γιατί κουρέψουμε πρώτα τον εαυτό μας (ασφαλιστικά ταμεία, ΑΕΙ‐ΤΕΙ κτλ.), ενώ οι Γερμανικές (κυρίως!!!) και Γαλλικές τράπεζες κατάφεραν να ξεφορτωθούν πάνω από 100 δις από το 2011 και οι εγχώριες τράπεζες να αυξήσουν μέσα από την ανακεφαλαιοποίηση την αξία των ξένων ομολόγων που κατέχουν.

Όπως αναφέρεται στην ετήσια έκθεση του ΙΝΕ για την Οικονομία και την Απασχόληση του 2012, η ανταλλαγή των τίτλων του ελληνικού δημοσίου με την εφαρμογή του PSI, συνέβαλλε στην απομείωση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων (ονομαστικές αξίες 53% και σε πραγματικές αξίες άνω του 70%).

- Επίσης, τα ασφαλιστικά ταμεία από το προβλεπόμενο ποσό 700‐800 εκατ. ευρώ που αποκόμιζαν ως ετήσιες αποδόσεις από τόκους και προσόδους θα αποκομίσουν μετά από το PSI ποσό 120 – 160 εκατ. ευρώ (μείωση 80% δηλαδή) (ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ‐ 31

- Η ‘μεγάλη’ επιτυχία του προγράμματος ‘διάσωσης’ της Τρόικα είναι να έχουμε (στην καλύτερη των περιπτώσεων) το 2020 το ίδιο χρέος που είχαμε το 2009! Στόχος δηλαδή δεν είναι η μείωση του χρέους, αλλά η διαχείριση του με τρόπο που επιβάλλει μεταρρυθμίσεις νεοφιλελεύθερης έμπνευσης, τονώνει τους σύγχρονους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, ικανοποιεί τους τζογαδόρους του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και δεν προκαλεί μη‐διαχειρίσιμα πιστωτικά γεγονότα (προφανώς η μαζική φυγή καταθέσεων προς την Ελβετία και το Λουξεμβούργο δεν αποτελεί πιστωτικό γεγονός για κάποιους…).

- Η νεοφιλελεύθερης έμπνευσης προπαγάνδα και ανάγνωση της κρίσης χαρακτηρίζει τους Έλληνες διεφθαρμένους μπαταχτζήδες που ζουν από την γενναιοδωρία της Ευρώπης και των δανειστών. Παρόλα αυτά, το 98% της βοήθειας πάει στους πιστωτές ή μόλις το 1,6% των χρημάτων που λαμβάνει η χώρα από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, με τη συμμετοχή του ΔΝΤ, καταλήγει στον κρατικό προϋπολογισμό και κατ’ επέκταση στην πραγματική οικονομία. Μέχρι και το 2014 το 98,4% των χορηγηθέντων κεφαλαίων ‐επίσημων δανείων και ιδιωτικών χρηματοδοτήσεων‐ θα έχει διατεθεί για υποχρεώσεις προς τους πιστωτές.

- Η ανάγκη μεταρρύθμισης του φορολογικού συστήματος έχει διπλή διάσταση γιατί χρειάζονται μέτρα που κάνουν το υπάρχον φορολογικό σύστημα πιο δίκαιο, αλλά και μέτρα που διευκολύνουν την είσπραξη εσόδων και την πάταξη των φαινομένων εκτεταμένης φοροδιαφυγής.

Με βάση πρόσφατα (20 Αυγούστου 2013) δημοσιεύματα στον ημερήσιο Τύπο, τα οποία βασίζονται σε επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών διαπιστώθηκε ότι, ενώ στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 6.575 υπεράκτιες (offshore) εταιρίες εκμετάλλευσης ακινήτων μόλις 34 ή το 0,5% εξ αυτών έχουν ελεγχθεί από την εφορία βεβαιώνοντας φοροδιαφυγή της τάξεως των 40.068.758 ευρώ.

Επιπλέον, μόλις 965 offshore σε σύνολο 16.580 offshore εταιριών διαφόρων κλάδων που λειτουργούν στην Ελλάδα υποχρεώνονται να υποβάλλουν δήλωση ειδικού φόρου επί των ακινήτων.

Οι δε εισπράξεις των σχετικών φόρων ήταν πενιχρές και ανήλθαν σε μόλις 345.201 ευρώ το 2012 από 4,8 εκατομμύρια ευρώ το 2003.

- Η διαχρονική οικονομική αιμορραγία των ταμείων έχει επίσης σαν αποτέλεσμα την όλο και μεγαλύτερη ενίσχυση τους από το κράτος για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

- Η άνοδος επίσης της ανεργίας λόγω των ακολουθούμενων πολιτικών έχει σαν πρόσθετο αποτέλεσμα από τη μια να μειώνονται τα έσοδα τους και από την άλλη να αυξάνονται οι δαπάνες τους. Άλλαξε κάτι από το 2010 και μετά; Υπήρξε κάτι θετικό από την επίμονη και κοινωνικά ανάλγητη εφαρμογή των πολιτικών υφεσιακής προσήλωσης ως προς τα δημόσια έσοδα και τη φοροδιαφυγή;

- Σε κάθε περίπτωση, παραμένουμε η χώρα με τα μεγαλύτερα δημόσια ελλείμματα και το υψηλότερο δημόσιο χρέος. Πιο συγκεκριμένα, η Ελλάδα, εκτός από το υψηλότερο χρέος στην ΕΕ, εμφανίζει το δεύτερο υψηλότερο έλλειμμα μετά την Ισπανία (10,6%) εξαιτίας της αύξησης των πρωτογενών δαπανών σε υψηλότερα επίπεδα από το ρυθμό αύξησης των δημόσιων εσόδων το 2012.

Οι δημόσιες δαπάνες, ως ποσοστό του ΑΕΠ, αυξήθηκαν από 52%, το 2011 σε 54,8%, το 2012, ενώ τα δημόσια έσοδα αυξήθηκαν από 42,4%, σε 44,7%. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η προσαρμογή των δημόσιων δαπανών συντελέστηκε κυρίως μέσω μειώσεων των μισθών και των συντάξεων των δημόσιων υπαλλήλων, αφήνοντας σχετικά ανέπαφες άλλες δαπάνες. Για παράδειγμα, από τον Μάιο 2010 μέχρι και τον Ιούνιο 2012 οι περικοπές των κύριων και επικουρικών συντάξεων ανήλθαν συνολικά στο επίπεδο των 4,2 δισ. ευρώ.

 

ΕΔΩ η «Μαύρη Βίβλος του μνημονίου»

Χρήσιμες πληροφορίες