apnet.gr

Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Παρ06222018

Last updateΤρι, 08 Απρ 2014 10pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Home ΑΡΘΡΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗ Οι κινητοποιήσεις στα Νοσοκομεία, το μέτωπο για την υγεία και οι εργατικοί αγώνες

Οι κινητοποιήσεις στα Νοσοκομεία, το μέτωπο για την υγεία και οι εργατικοί αγώνες

Του Κόνιαρη Χρήστου *

Μπαράζ κινητοποιήσεων εξαπλώνεται το τελευταίο χρονικό διάστημα στα Δημόσια Νοσοκομεία, που στοχεύουν ευθέως στις μνημονιακές πολιτικές του μαύρου μετώπου της συγκυβέρνησης και των πολιτικών που συναποφασίζουν με τους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Ε.Κ. Τράπεζας και του ΔΝΤ.

 

Επισχέσεις εργασίας, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, γενικές συνελεύσεις που παίρνουν αποφάσεις για κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες συντονισμού είναι σε εξέλιξη σε πολλά Νοσοκομεία. Αν αυτό συνδυαστεί με τις αντίστοιχες αγωνιστικές κινήσεις των Νοσοκομειακών Γιατρών η υγεία είναι πλέον ένα καζάνι που βράζει και το ζήτημα είναι πότε το εκρηκτικό μείγμα που συσσωρεύεται θα πετάξει το καπάκι.

Δεν είναι μόνο λοιπόν τα δεδουλευμένα που βγάζουν τους εργαζόμενους στο δρόμο, αλλά κυρίως το γεγονός ότι ο χώρος της υγείας έχει μπει πλέον στο μικροσκόπιο της συγκυβέρνησης και της ξένης τρόικας, με στόχο τη συρρίκνωσή του στο χαμηλότερο δυνατό σημείο και το κλείσιμο κάθε δυνατότητας χρηματοδότησης.

Οι δραματικές περικοπές στη χρηματοδότηση έχουν οδηγήσει πλέον σε γενικευμένη στάση πληρωμών προς όλους, είτε αφορά προμηθευτές είτε εργαζόμενους σε δεδουλευμένες υπηρεσίες. Οι ελλείψεις σε υλικά δεν αποτελούν πλέον είδηση, αφού είναι καθημερινό φαινόμενο σε όλα τα Νοσοκομεία.

Οι συγχωνεύσεις, που ακόμα είναι στην αρχή, έχουν επιφέρει τις πρώτες παρενέργειες, αφού κλείνουν τμήματα και υπηρεσίες και το προσωπικό γίνεται «μπαλάκι» από νοσοκομείο σε νοσοκομείο.

Η λεγόμενη αξιολόγηση των υπηρεσιών είναι προ τω πυλών, με στόχο να καλυφθεί με επικοινωνιακό τρόπο το οριστικό κλείσιμο τμημάτων υπηρεσιών και Νοσοκομείων. Οι απολύσεις είναι λοιπόν το επόμενο βήμα, άσχετα με τον τρόπο που θα εμφανιστούν και το περιτύλιγμα που θα έχουν. Ήδη εταιρίες έχουν ξεκινήσει «ελέγχους» που σχετίζονται με το σύνολο των διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών και επεκτείνονται και σε υπηρεσίες που έχουν άμεση σχέση με υγειονομικές παροχές.

Όσοι μιλούν για τα «τελευταία μέτρα», επιχειρούν μάλλον να πέσει στα μαλακά η πολιτική της συγκυβέρνησης, δημιουργώντας αυταπάτες. Δυστυχώς όμως γι' αυτούς, για μια ακόμα φορά θα διαψευστούν από τη ζωή.

Την ίδια ώρα στρώνεται το έδαφος για παραχώρηση σε ιδιώτες και νέων υπηρεσιών, όπως ο εργαστηριακός τομέας, ενώ προχωρούν οι παραχωρήσεις σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες κλινών στα Νοσοκομεία. Τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα πλέον έχουν δείξει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους να μπουν δυναμικά σε αυτό τον τομέα, παίρνοντας βέβαια τα φιλέτα του.

Θα ήταν παράλειψη αν δεν επισημαίναμε έναν επιπλέον παράγοντα, εξαιτίας του οποίου ο χώρος της υγείας βυθίζεται καθημερινά και σχετίζεται με τη δραματική συρρίκνωση του από προσωπικό. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία αλλά και τις εκτιμήσεις που γίνονται στο δημόσιο σύστημα υγείας έχει μειωθεί ο αριθμός εργαζομένων κατά 20 χιλιάδες, δηλαδή σε ένα ποσοστό πάνω από 20% αυτών που υπηρετούσαν το 2009.

Βεβαίως οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας θα υποστούν και τις γενικότερες αντεργατικές πολίτικές, που σήμερα είναι προ των πυλών και σχετίζονται με την συρρίκνωση της κοινωνικής ασφάλισης, τις περικοπές στις συντάξεις, τα νέα χαράτσια και τη φοροληστία, το κλείσιμο κοινωνικών δομών (παιδικοί σταθμοί, βοήθεια στο σπίτι κ.λ.π.) αλλά και την υποβάθμιση κοινωνικών παροχών στην παιδεία και την πρόνοια.

Το Δημόσιο Σύστημα Υγείας πνέει λοιπόν τα λοίσθια και μαζί με τις επιπτώσεις που θα έχει αυτό το γεγονός για τους εργαζόμενους στην υγεία. η πτώση του θα έχει σαν αποτέλεσμα μια μεγάλη ανθρωπιστική κρίση για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. που θα αδυνατεί πλέον να έχει πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. Ήδη τα στοιχεία μιλούν για ένα ποσοστό της κοινωνίας που αγγίζει το 30% το οποίο δεν έχει ασφαλιστική κάλυψη και ζει στα όρια της φτώχιας και εξαιτίας αυτού του παράγοντα αδυνατεί να προσεγγίσει έστω και στο ελάχιστο τις υπηρεσίες υγείας.

Αν αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν είναι προφανές ότι όσοι επιχειρούν να «εγκλωβίσουν» τα όρια των διεκδικήσεων αποκλειστικά στο πλαίσιο της καταβολής των δεδουλευμένων, όχι μόνο παρέχουν κακές υπηρεσίες στους εργαζόμενους, συγκαλύπτουν το δάσος δείχνοντας το δέντρο, αφήνουν τους εργαζομένους στην υγεία έρμαιο των βάρβαρων σχεδιασμών της ντόπιας και ξένης τρόικας. Ταυτόχρονα, δε διαμορφώνουν τις κατάλληλες συμμαχίες προκειμένου να αναπτυχθεί ένα παλλαϊκό κίνημα, που θα διεκδικεί την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας για όλους χωρίς περιορισμούς και χαρατσώματα.

Αυτό βεβαίως δεν αρκεί να γίνει υπόθεση μόνο του υγειονομικού κινήματος αλλά θα πρέπει να γίνει «σημαία» όλου του εργατικού κινήματος και γενικότερα των λαϊκών στρωμάτων, που πλήττονται από τις βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές. Σε αυτή την περίπτωση αυτός ο αγώνας μπορεί να γίνει καταλύτης γενικότερων εξελίξεων, να αλλάξει τα σημερινά δεδομένα, να δημιουργήσει ρήγματα στις μνημονιακές πολιτικές.

Από αυτή την άποψη ο συντονισμός όλου του υγειονομικού κινήματος, η ενίσχυση των δεσμών με τα συνδικάτα και την κοινωνία, η σύνδεση του αιτήματος για το δικαίωμα στην υγεία με τα μέτωπα που αναπτύσσονται για την προστασία των κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών, όπως της παιδείας και της πρόνοιας είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαία. Ταυτόχρονα ο αγώνας αυτός πρέπει να εντάσσεται στον γενικότερο αγώνα των εργαζομένων και του λαού για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων, την ανατροπή των αντεργατικών πολιτικών του μαύρου μετώπου συγκυβέρνησης – ΕΕ και ΔΝΤ.

Οι κινητοποιήσεις στις 20 Σεπτέμβρη σε όλα τα Νοσοκομεία πρέπει να ανοιχτούν στην κοινωνία, να αγκαλιάσουν εργαζόμενους και συνδικάτα να γίνουν το πρώτο βήμα για τη συγκρότηση σε κάθε περιοχή ενός μετώπου για το δικαίωμα για πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας.

Να προετοιμάσουν το έδαφος για την πανεργατική απεργία στις 26 Σεπτέμβρη, να διαμορφώσουν τους όρους για κλιμάκωση αυτού του αγώνα μέχρι την τελική νίκη. Να συγκρουστούν με λογικές μοιρολατρίας και ενδοτισμού που καλλιεργούνται από κάποιες ηγεσίες μέσα στο εργατικό κίνημα.

Στον αγώνα αυτό δεν χωρούν αποκλεισμοί, αντίθετα, όποιος έστω και την ύστατη στιγμή αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των στιγμών έχει θέση σε αυτή την μάχη. Άλλωστε είναι σίγουρο ότι όσοι επιχειρήσουν να εμποδίσουν αυτή την εξέλιξη μάλλον θα βρεθούν να χάνουν το «χαλί κάτω από τα πόδια» τους.

Σε αυτή την προσπάθεια οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής και πολιτικής αριστεράς θα πρέπει να δείξουν μάλλον μεγαλύτερο ζήλο και να αφήσουν πίσω τα όποια βαρίδια έχουν κρατήσει από το χθες. Σίγουρα βήματα σε αυτή την κατεύθυνση έχουν γίνει, όχι όμως αρκετά, για να επηρεάσουν στον πυρήνα τους τις εξελίξεις. Γιατί πλέον όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι οι μεγάλες μάχες δεν μπορούν να κριθούν χωρίς στρατό, χωρίς δηλαδή την αποφασιστική συμβολή σε αυτές της δύναμης του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

* Ο Κόνιαρης Χρήστος είναι υγειονομικός μέλλος του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ.

Χρήσιμες πληροφορίες